این جهان چون کوزه و دل جوی آب

این جهان حجره‌ ست و دل شهر عجاب

چیست اندر خُم، که اندر نهر نیست؟

چیست اندر حجره کاندر شهر نیست؟

پانوشت: ۳ سال وقت داشتم، اندوخته‌ی ۲ سال و ۶ ماه، توی ۶ ماه باقیمونده از دست رفت! امیدوارم ببخشه!

(خود چه جای حد بیداری و خواب … دم مزن، والله اعلم بالصواب)

پا نوشت دوم: شعر از مولانا.

فروغ میگه:

ای سوخته از دورویی و نیرنگ!
از مرد، وفا مجو مجو هرگز

او معنی عشق را نمی‌داند،
راز دل خود به او مگو هرگز…

نظر بدین… راست میگه؟!